Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ


ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗΣ  ΜΙΑΣ  ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ 

Κατά την περίοδο 1998-1999 εξεδόθη το κάτωθι εγχειρίδιο, το οποίο διενεμήθη στα σχολεία και εκ του οποίου, παραθέτω ένα απόσπασμα.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΕΡΜΙΟΝΕΩΝ ΕΡΜΗΣ                                          Διαχειριστική περίοδος  1998-1999

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Με τη σημερινή δομή και οργάνωση του Γ.Σ. ΕΡΜΗΣ δεν  υπάρχει προοπτική για μια αναβαθμισμένη αθλητική παιδεία.                             Είμαστε καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τα παιδιά μας να πιστεύουν στο Αμερικανικό όνειρο των Ράμπο, ή το δυτικοευρωπαϊκό όνειρο των παιδιών των λουλουδιών, αδύναμοι να τα προστατέψουμε ανίκανοι να τα οδηγήσουμε στο δρόμο, που χάραξαν για μας οι γονείς μας, οι ιερείς και οι Δάσκαλοι  μας.                                                                                      Τυλιγμένη η δική μας γενιά στο δίχτυ μιας υλιστικής και καταναλωτικής κοινωνίας, αιχμάλωτοι μιας ξενόφερτης ανθελληνικής προπαγάνδας, εναντίων θεσμών και παραδόσεων, στερημένοι από θαρραλέους μπροστάρηδες, σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε και μέσα μας θέριεψε η αδιαφορία ο εγωισμός, η κακή κριτική για τη νεολαία μας, λες και τα παιδιά μας ήρθαν από άλλο πλανήτη και όχι από τη δική μας οικογένεια.

Προτού οι ευθύνες για μια νεολαία χωρίς πνευματική και αθλητική ανάταση πέσει στους ώμους μας, ας ξεσηκωθούμε και ας περιφρουρήσουμε διακριτικά τους διδακτικούς και αθλητικούς χώρους ενισχύοντας ηθικά και υλικά τις προσπάθειες υγειών μελών της κοινωνίας μας.

Επειδή δε η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, ας εγγραφούμε μέλη του συλλόγου μας και πρώτα πρώτα ο Δήμαρχος, με το Δημοτικό Συμβούλιο, οι ιερείς, και τα εκκλησιαστικά συμβούλια, οι καθηγηταί και οι δάσκαλοι, τα σχολικά συμβούλια, οι πρόεδροι και τα συμβούλια όλων των επαγγελματικών και πολιτιστικών συλλόγων, επίσης όλοι εμείς που πριν λίγο καιρό ζητήσαμε την ψήφο των συμπολιτών μας, για να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας σε αυτή τη Πόλη και τέλος ο πατέρας, η μητέρα, ο παππούς και η γιαγιά, που αγαπούν και με αγωνία παρακολουθούν τη πορεία των παιδιών τους . Και όταν όλοι εμείς μαζί ενωθούμε σαν μια γροθιά και νιώσουμε τη δύναμη του καταναλωτού θα έλθουν οι χορηγοί που θα μας απαλλάξουν και αυτής της μικρής συνδρομής που καθορίσαμε.    

Και τότε να είμαστε βέβαιοι ότι και το ποδόσφαιρο και το Μπάσκετ και τις άλλες αθλοπαιδιές θα μπορούμε να τις προσφέρουμε στους νέους, όχι από την τηλεόραση αλλά έμπρακτα μέσα στους αθλητικούς χώρους.                                             

Aγαπητοί δημότες και δημότισσες της Ερμιόνης, ας υιοθετήσουμε για τους νέους μας την πρόληψη της αμαρτίας και οχι τη συγχώρηση. Είμαστε η μοναδική κοινωνία στη Γή, που ξοδεύει τόσα πολλά για τους νεκρούς και τόσα λίγα για τους ζωντανούς!!!   
Ο Πρόεδρος.                                                                                                  Νοταράς Γεώργιος                               

 

Σωτήριο έτος 2016, δηλ. 18 χρόνια μετά, ατύχησα να παραβρεθώ  στην αποκαθήλωση του από το 1926  Αθλητικού και πολιτιστικού συμβόλου της Ερμιόνης και στην επιβεβαίωση  αυτού του προειδοποιητικού κειμένου. 

Κυρίες και Κύριοι, η νεολαία μας δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν, ούτε προσφέρεται προς προσωπική καταξιώσει των παραγόντων, είναι λειτούργημα εκ του οποίου αναδεικνύονται το ήθος και η αρετή των νέων, προς ηθική ικανοποίηση των παραγόντων.

 

ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗ


ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗΣ  ΜΙΑΣ  ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ 

Κατά την περίοδο 1998-1999 εξεδόθη το κάτωθι εγχειρίδιο, το οποίο διενεμήθη στα σχολεία και εκ του οποίου, παραθέτω ένα απόσπασμα.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΕΡΜΙΟΝΕΩΝ ΕΡΜΗΣ                                          Διαχειριστική περίοδος  1998-1999

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Με τη σημερινή δομή και οργάνωση του Γ.Σ. ΕΡΜΗΣ δεν  υπάρχει προοπτική για μια αναβαθμισμένη αθλητική παιδεία.                             Είμαστε καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τα παιδιά μας να πιστεύουν στο Αμερικανικό όνειρο των Ράμπο, ή το δυτικοευρωπαϊκό όνειρο των παιδιών των λουλουδιών, αδύναμοι να τα προστατέψουμε ανίκανοι να τα οδηγήσουμε στο δρόμο, που χάραξαν για μας οι γονείς μας, οι ιερείς και οι δάσκαλοι μας.                                                                                      Τυλιγμένη η δική μας γενιά στο δίχτυ μιας υλιστικής και καταναλωτικής κοινωνίας, αιχμάλωτοι μιας ξενόφερτης ανθελληνικής προπαγάνδας, εναντίων θεσμών και παραδόσεων, στερημένοι από θαρραλέους μπροστάρηδες, σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε και μέσα μας θέριεψε η αδιαφορία ο εγωισμός, η κακή κριτική για τη νεολαία μας, λες και τα παιδιά μας ήρθαν από άλλο πλανήτη και όχι από τη δική μας οικογένεια.

Προτού οι ευθύνες για μια νεολαία χωρίς πνευματική και αθλητική ανάταση πέσει στους ώμους μας, ας ξεσηκωθούμε και ας περιφρουρήσουμε διακριτικά τους διδακτικούς και αθλητικούς χώρους ενισχύοντας ηθικά και υλικά τις προσπάθειες υγειών μελών της κοινωνίας μας.

Επειδή δε η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, ας εγγραφούμε μέλη του συλλόγου μας και πρώτα πρώτα ο Δήμαρχος, με το Δημοτικό Συμβούλιο, οι ιερείς, και τα εκκλησιαστικά συμβούλια, οι καθηγηταί και οι δάσκαλοι, τα σχολικά συμβούλια, οι πρόεδροι και τα συμβούλια όλων των επαγγελματικών και πολιτιστικών συλλόγων, επίσης όλοι εμείς που πριν λίγο καιρό ζητήσαμε την ψήφο των συμπολιτών μας, για να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας σε αυτή τη Πόλη και τέλος ο πατέρας, η μητέρα, ο παππούς και η γιαγιά, που αγαπούν και με αγωνία παρακολουθούν τη πορεία των παιδιών τους . Και όταν όλοι εμείς μαζί ενωθούμε σαν μια γροθιά και νιώσουμε τη δύναμη του καταναλωτού θα έλθουν οι χορηγοί που θα μας απαλλάξουν και αυτής της μικρής συνδρομής που καθορίσαμε.    

Και τότε να είμαστε βέβαιοι ότι και το ποδόσφαιρο και το Μπάσκετ και τις άλλες αθλοπαιδιές θα μπορούμε να τις προσφέρουμε στους νέους, όχι από την τηλεόραση αλλά έμπρακτα μέσα στους αθλητικούς χώρους.                                             

Aγαπητοί δημότες και δημότισσες της Ερμιόνης, ας υιοθετήσουμε για τους νέους μας την πρόληψη της αμαρτίας και οχι τη συγχώρηση. Είμαστε η μοναδική κοινωνία στη Γή, που ξοδεύει τόσα πολλά για τους νεκρούς και τόσα λίγα για τους ζωντανούς!!!   
Ο Πρόεδρος.                                                                                                  Νοταράς Γεώργιος                               

 

Σωτήριο έτος 2016, δηλ. 18 χρόνια μετά, ατύχησα να παραβρεθώ  στην αποκαθήλωση του από το 1926  Αθλητικού και πολιτιστικού συμβόλου της Ερμιόνης και στην επιβεβαίωση  αυτού του προειδοποιητικού κειμένου. 

Κυρίες και Κύριοι, η νεολαία μας δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν, ούτε προσφέρεται προς προσωπική καταξιώσει των παραγόντων, είναι λειτούργημα εκ του οποίου αναδεικνύονται το ήθος και η αρετή των νέων, προς ηθική ικανοποίηση των παραγόντων.

 

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΛΟΥ


Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που η απληστία ενός ιερέως,  οδήγησε στην βεβήλωση του Ι. Ν. Των Ταξιαρχών. Γιατί οι ανασκαφές που ακολούθησαν αποκάλυψαν εκείνο που όλοι γνωρίζαμε, ότι ο ναός των Ταξιαρχών, έχει κτιστεί επί των ερειπίων του Αρχαίου Ιερού Ναού της Δήμητρας.

Αποτέλεσμα,  είναι αδύνατον πλέον να συγκατοικήσουν στον ίδιο Ναό η Παγανιστική  με την ελληνορθόδοξη χριστιανική θρησκεία, αλλά να χρησιμοποιηθεί μόνο ως Μουσείο θρησκειών και Ιστορικών γεγονότων.

Η αρχαιολογία δεν έχει λόγω να μη συμφωνήσει, μένει η έγκριση του Σεβασμιότατου που καλείται να βρει τη δύναμη και το θάρρος, να επωμισθεί το βάρος της πικρής Αλήθειας και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να είναι βέβαιος ότι η Ιστορία αργά ή γρήγορα θα τον δικαιώσει!!!

Ο Ερμιονικός  Λαός δεν θα πρέπει να αντιδράσει από Θρησκευτική μισαλλοδοξία, γιατί είναι φορέας ενός πολιτισμού τριών χιλιάδων ετών και ας επαληθευτεί ο Στράβων <Ερμιόνη ουκ εκ των ασήμων πόλεων>!!!

Υ.Γ.  Ο  Άγιος  Αθανάσιος λύνει το πρόβλημα του ενοριακού Ναού, που έχει άμεση ανάγκη ο υπέργηρος Λαός της κάτω Ερμιόνης.          

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ


Ταξιδεύοντας με το flying Dolphin για τον Πειραιά είχα την ευκαιρία να διαβάσω το διαφημιστικό φυλλάδιο της εταιρίας Hellenic Seaways και να διαπιστώσω ότι στο χάρτη του Αργοσαρωνικού σελίδα 54 το όνομα της Ερμιόνης αρχαίας η νέας δεν αναφέρεται!!!

Αναφέρεται όμως το νησί Αγκίστρι, ξυπνώντας μέσα μου δυσάρεστες αναμνήσεις, από τη θητεία μου στο πολεμικό Ναυτικό.

Το 1957 μάχιμος σημαιοφόρος στο Β.Ν και κυβερνήτης του  <Β.Π, ΑΝΤΑΙΟΣ> πήρα εντολή να ρυμουλκήσω τον γερανό Νο 1 στο Αγκίστρι και να φτιάξουμε ένα κυματοθραύστη στο Βόρειο άκρο  του νησιού, μεταφέροντας ογκώδη βράχια από τη Μονή της Αίγινας, για να αράζουν με ασφάλεια  η ψαρόβαρκες από τους βόρειους ανέμους.

Ξεκινήσαμε από το Ναύσταθμο της Σαλαμίνας ρυμουλκώντας τον πλωτό γερανό με πλήρωμα πέντε πολίτες, που θα χειρίζονταν το γερανό για να φορτώνουμε τα βράχια και εν συνεχεία να τα πηγαίνουμε στο Αγκίστρι για να φτιάξουμε τον κυματοθραύστη.

Φτάσαμε στη μονή και την άλλη μέρα, πριν βγει ο ήλιος άρχισε η φόρτωση και λίγο μετά το μεσημέρι καταπλεύσαμε στο Αγκίστρι και άρχισε η τοποθέτηση.                                                                                        Στην υποδοχή παρουσιάστηκε ο Κοινοτάρχης και ο Παπάς του χωριού για να μας υποδείξουν τη θέση που ήθελαν τον κυματοθραύστη.

Την άλλη μέρα τα ξημερώματα προτού αρχίσει η ζέστη, πήγαμε στη Μονή, φορτώσαμε και το μεσημέρι είχαμε επιστρέψει και ξεφορτώσαμε.                                                                                                                                                Το βραδάκι αφού αφήσαμε στο πλοίο και στο γερανό το αναλογούν πλήρωμα για ασφάλεια, θελήσαμε να κάνουμε μια βόλτα στο χωριό. Ένας στενός χωματόδρομος οδηγούσε στο χωριό και αριστερά και δεξιά αμπέλια και συκιές, μόλις μπήκαμε στο χωριό και γίναμε αντιληπτή από τους κατοίκους ακούσαμε να κλίνουν τα παράθυρα με θόρυβο λες και περνούσε κηδεία. Στο δρόμο δεν υπήρχε άνθρωπος και όσο βράδιαζε και φως δεν υπήρχε, είπα στα παιδιά να γυρίσουμε στο πλοίο. Στην επιστροφή οι ναύτες μου ζήτησαν να τους επιτρέψω να κόψουν λίγα σταφύλια και σύκα, και εγώ τους είπα να κόψουν μόνο για να φάνε.

Το πρωί φύγαμε για τη Μονή για να φορτώσουμε βράχια, όταν επιστρέψαμε ο Κοινοτάρχης και ο Παπάς, μας περίμεναν  κυριολεκτικά αναστατωμένοι και μου παραπονέθηκαν ότι οι ναύτες έκαναν ζημιές στα αμπέλια και στις συκές.

Κύριοι καταλαβαίνω τη θέση σας τους είπα, αλλά για μένα είναι δύσκολο να σας αποδείξω το μέγεθος των ζημιών, όμως μπορώ να σας διαβεβαιώσω, ότι δεν θα επαναληφθεί, με μια διαφορά, ότι αύριο όταν γυρίσουμε από τη Μονή και μέχρι να τελειώσουμε το έργο, εσύ Παπά μου να κρατάς ένα γαλόνι κρασί και εσύ κ, πρόεδρε ένα καλάθι με σταφύλια  και ένα με σύκα. Ούτω και εγένετo !!!   

 Το 2012 επισκέφτηκα το Αγκίστρι, ο κυματοθραύστης είχε στρωθεί με τσιμέντο τα αμπέλια και οι συκές έγιναν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και οι κάτοικοι αντιλαμβανόμενοι τις εξελίξεις είχαν μεταμορφώσει το νησί τους σε τουριστικό θέρετρο των Αθηνών!!!  

2016 και η Ερμιόνη γκρεμίζει τα Ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία της, αγνοεί τους Ήρωες της και διατηρεί τη Γλίστρα της…. . επομένως έχουν  δίκιο να μας διαγράφουν και από το…Χάρτη         

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

14/5/16 EKOIMHΘΗ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

Η τελευταία μας συνάντηση 30/3/2016
Γέροντας Προκόπιος κατά κόσμο Μερτύρης Ελευθέριος του Δημητρίου και της Σταματίνας εξ Ερμιόνης.

Γεννήθηκε το 1929 εις Ερμιόνη τελείωσε το οκτατάξιο Γυμνασιο Κρανιδίου και το 1951 απεφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών, υπηρέτησε επί μιαν τριετία ως ασυρματιστής στο Βασιλικό Ναυτικό, και το 1954 χειροτονήθηκε μοναχός υπό του Μητροπολίτου ΥΣΑΤΕ   Μακαριστού Προκοπίου Καραμάνου, στην Ι. Μονή Αγ. Αναργύρων Ερμιόνης. Εγράφη δε στο Μοναχολόγιο της Ι. Μονής Προφήτου Ηλίου Ύδρας  και εν συνεχεία Διάκονος, διορισθείς στον Ι.Ν. Προφ. Ηλία Καστέλας και αργότερα στον Ι.Ν. Παναγιάς Βλαχερνών Αμφιάλης.

Το 1956 χειροτονήθηκε στην Ι. Μονή Πεντέλης πρεσβύτερος υπό του Μακαριστού Προκοπίου Καραμάνου και τοποθετήθηκε εφημέριος σον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Ρέντη, όπου και υπηρέτησε μέχρι και το 1960 διαμένοντας με την οικογένεια του στο Μοσχάτο. Το 1960 πήγε στη Λήμνο όπου έγινε η ενθρόνιση του θείου του μακαριστού Παντελεήμονος Μερτύρη ως Μητροπολίτου Λήμνου.

Κατόπιν υπέβαλε αίτηση στη διεύθυνση της Θρησκευτικής υπηρεσίας Στρατού στο Γενικό Επιτελείο, όπου και προσελήφθη ως στρατιωτικός Ιερέας, διορισθείς στην 10η Μεραρχία Στρατού στις Σέρρες. Τον Μάρτιο του 1962 μαζί με τη γυναίκα μου παρακολουθήσαμε την θεία λειτουργία στο μητροπολιτικό Ναό των Σερρών, όπου ο Προκόπιος κήρυττε τον θείο Λόγο, ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου. Έχαιρε δε του σεβασμού του Λαού των Σερρών, οι οποίοι δεν έπαψαν να τον επισκέπτονται και αργότερα στο Μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου, για να εξομολογηθούν. Το 1963 μετατέθηκε στο 2ο Σώμα Στρατού στη Βέροια υπό τον Στρατηγό Ιωάννη Γεννηματά. Όταν ο Στρατηγός Ι. Γεννηματάς εξελέγη Αρχηγός του γενικού Επιτελείου Στρατού τον πήρε μαζί του.

Ακολούθως τον τοποθέτησε στην ΕΛΔΥΚ Κύπρου, για να διοργανώσει την θρησκευτική υπηρεσία της ΕΛΔΥΚ, όπου και παρέμεινε τρία χρόνια. Το 1967 έγινε το πραξικόπημα και τον ανακάλεσαν στην Ελλάδα και τον τοποθέτησαν στην 8η Μεραρχία στρατού με έδρα τα Ιωάννινα. Αμέσως  μετά το  πραξικόπημα υπέβαλε την παραίτηση του, αρνηθείς να γίνει επίορκος προς τον Βασιλέα.

Το 1972 έλαβε πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού, να ενταχθεί στην εκκλησία τας Αυστραλίας, αλλά επειδή του είχαν απαγορεύσει την έξοδο από την χώρα, με παρεκάλεσε να τον φυγαδεύσω με πλοίο στην Ιταλία και από εκεί αεροπορικός στο Σύδνεϋ. Επειδή όμως, δε θα μπορούσε να περάσει το φυλάκιο του Περάματος, χωρίς να γίνει αντιληπτός και να μπει στο πλοίο ως εργάτης συνεργείου, του ζήτησα για την ασφάλεια του να αποσχηματιστεί προσωρινώς, μέχρι το πλοίο να απομακρυνθεί των Ελληνικών χωρικών υδάτων.  Αρνήθηκε κατηγορηματικά!!!   

΄Eκτοτε υπηρέτησε ως εφημέριος στο Ι. Ν. Σωτήρας στον Ταύρο εκεί δημιούργησε το σπίτι Γαλήνη, όπου καθημερινώς μοίραζε 75 μερίδες φαγητού σε φτωχούς και άλλες 30 μερίδες σε ξηρά τροφή, ακόμα προσέφερε κάθε μέρα  και σε 10 μικρά παιδιά τροφή.  

Το 1999 μεταβαίνει στην Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου, όπου και ανεγείρει εκ θεμελίων την Ιερή γυναικεία Μονή Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου. Συγχρόνως ανήγειρε και την Ιερά Ανδρώα Μονή <Παναγία Πάντων Χαρά> μεταξύ Ζευγολατιού και Καλετζίου, οι οποίες και περατώθηκαν και οι δύο εντός 15ετιας.

Όταν τον ρώτησα πως τα κατάφερε, μου απήντησε:               <Η πίστη στο Θεό κάνει μεγάλα θαύματα και έργα θαυμαστά!>  

Όταν το 1996 επισκέφθηκα την μητέρα Τερέζα στην Καλκούτα και είδα το έργο της ανά τον Κόσμο, τη ρώτησα: Πως τα κατάφερες; Και Αυτή μου απάντησε < Με την αγάπη του Χριστού>. 

Στις Ιερές Μονές του Γέροντα Προκοπίου, οι πιστοί εύρισκαν εκτός της πνευματικής τροφής και την υλική. Άνθρωποι από Καναδά, Αμερική και Αυστραλία του τηλεφωνούσαν για να τους δώσει την ευχή του.

Ήταν τόσοι η εμπιστοσύνη του λαού στο Γέροντα, που ανάγκασε τον μητροπολίτη Κορίνθου Διονύσιο να παρακαλέσει τους πιστούς, στο 40πενθήμερο μνημόσυνο, να μην εγκαταλείψουν την Μονή, γιατί ο Γέροντας Ζει και η Χάρις του πάντα θα ευλογεί τον Ιερό χώρο της Μονής. 

Ο Γέροντας Προκόπιος πιστοποίησε την ρήση του Ιησού, όταν τον περιέπαιζαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι ρωτώντας Τον, <διδάσκαλε θέλομεν από έσού σημείον ιδείν > στην πρόκληση των κατηγόρων του, ο Γέροντας θα μπορούσε να δείξει τον λαό που τον ακολουθούσε.                                                                                             

 

Την ημέρα του 40πενθημέρου μνημόσυνου, στην πλατεία Καραϊσκάκη στον Πειραιά, όπου ανέμεναν τα λεωφορεία περί τους 100 πιστούς, για να μας μεταφέρουν στη Μονή, κάθε ένας από αυτούς είχε να διηγηθεί και μια εμπειρία εκ του λόγου και έργου του Γέροντα Προκοπίου.

Μετά το πέρας του μνημόσυνου παρετάθη γεύμα εις όλους τους παρευρισκομένους, σε ειδικά μόνιμα κατασκευασμένο χώρο, με μαρμάρινα τραπεζοκαθίσματα. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω πιστούς από όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων μόνο πέντε συγγενείς Ερμιονίτες, ίνα πληρωθεί το ρηθέν, <ουδείς προφήτης εν τω τόπω αυτού>!!!                

Γέροντα Προκόπιε, υπήρξες ένα υπήνεμο λιμάνι, που έβρισκαν καταφύγιο οι κατατρεγμένες ψυχές από τις ερινύες.  Η μνήμη σου Γέροντα και το έργο σου, θα παραμείνουν εκεί μέχρι συντέλειας, για να φανερώνουν την μέριμνα του Θεού, για τα παιδιά Του!!!                                Αιωνία σου η μνήμη.
 

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ Ι.Λ.Μ.Ε.


Πρός τιμή του Ρήγα Φεραίου

Την 26ην Μαρτίου 2016 στο πνευματικό κέντρο Ερμιόνης, έλαβε χώρα εκδήλωση προς  τιμή του, με ομιλήτρια την κ, Τινα Αντωνοπούλου – Δημαράκη πρόεδρο του συλλόγου, συνοδευόμενη  από μελοποιημένα ποιήματα του εργου του από τον Μουσικό σύλλογο Ερμιόνης υπό την διεύθυνση του κ, Τάκη Μανιάτη. Χορωδοί ανέγνωσαν αποσπάσματα από το έργο του. Ας επισημανθεί ότι κατά τη διάρκεια της εκδηλώσεως η ομιλήτρια, το Μουσικό Συγκρότημα και το ακροατήριο,  ανέπνεαν στο ρυθμό του επαναστατικού αγώνα.  

<<Παρίστανται ίσως τάυτην την ώρα δέσμιοι έμπροσθεν του τυράννου, οι γενναίοι ούτοι της ελευθερίας μάρτυρες, ίσως τούτην την ώρα κατεβαίνει εις τας ιεράς Κεφαλάς των η μάχαιρα του δημίου εκχέεται το γενναίο Έλληνικόν αίμα από τας φλέβας των και ίπταται η μακαρία ψυχήν των δια να υπάγει να συγκατοικήσει με όλων των υπέρ ελευθερίας αποθανόντων τας αοιδίμους ψυχάς αλλά του αθώου αίματος η έκχυσις αυτή αντί του να καταπλήξει τους Γραικούς, θέλει μάλλον τους παροξύνει εις εκδίκησιν. >>  Αδ. Κοραής                                                                                                        

Δεν ξέρω πόσο ήσυχοι μπορεί να κοιμόνταν οι Δημοτικοί μας άρχοντες του Δήμου Ερμιόνης- Ερμιονίδος όταν από το 1981 που ο Ανδρέας Παπανδρέου, ανεγνώρισε την εθνική αντίσταση, μέχρι και της παραλαβής της νέα αρχής, η οποία με την νέα σύνθεση, υπεσχέθη την αποκατάσταση της αδικίας, αυτοί αδιαφορούσαν επιδεικτικά για όσους θυσιάστηκαν εις την Εθνική Αντίσταση.

Οι ψυχές και το αίμα των ηρώων του 1821, δεν διαφέρουν αυτών των παλληκαριών της Εθνικής Αντίστασης και η θυσία των θα παραδειγματίζει τις νέες γενιές, που δεν στερούνται σε ανδρεία και αυτοθυσία αυτών, και είναι έτοιμοι να ποτίσουν με το αίμα τους, το αειθαλές δένδρο της Ελευθερίας.